Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

Τα μεγάλα ερωτήματα του κόσμου…

Διάβαζα προχτές στα ΝΕΑ πως σύμφωνα με την ιστοσελίδα ASK την οποία προφανώς συμβουλεύονται οι αργόσχολοι αυτού του κόσμου για τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής, υπάρχουν δέκα κύριες απορίες που απασχολούν, αν μη τι άλλο, τον δυτικό κόσμο που περνά τις ώρες του στο ίντερνετ. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα το πιο σημαντικό ερώτημα είναι «Ποιο είναι το νόημα της ζωής», ενώ εξέχουσα θέση κατέχει και το ερώτημα για την καλύτερη δίαιτα του κόσμου! Ιδού τα δέκα μεγάλα ερωτήματα:


1.Ποιο είναι το νόημα της ζωής;

2.Υπάρχει Θεός;

3.Οι ξανθιές είναι πιο διασκεδαστικές;

4.Ποια είναι η καλύτερη δίαιτα;

5.Είναι κανείς εκεί;

6.Ποιο είναι το πιο δημοφιλές άτομο στον κόσμο

7.Τι είναι αγάπη;

8.Ποιο είναι το μυστικό της ευτυχίας;

9.Απεβίωσε ο Tony Soprano; (Προφανώς δεν ήταν σαφές από το τέλος της σειράς αν ο Tony στο τέλος πέθανε).

10.Πόσα χρόνια θα ζήσω;



Jesus. Δεν νομίζετε πως είμαστε πραγματικά αργόσχολοι? Ξέρω πως θα ακουστώ μπανάλ, αλλά φαντάζομαι, σε κάποιο άλλο μέρος του κόσμου υπάρχουν άνθρωποι που μάλλον θέτουν πολύ πιο απλά ερωτήματα: Θα έχω να φάω αύριο? Θα ξημερώσει μια ειρηνική μέρα? Η πάλι… Θα είμαι αύριο ζωντανός…

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Λευκότερη, λεπτότερη… κάτι σαν «εμάς»…

Είναι αμερικανίδες 20 something και το γνωστό περιοδικό ELLE αποφάσισε να τις φιλοξενήσει στο εξώφυλλο του για τον μήνα Οκτώβριο με στόχο να τιμήσει νεαρές γυναίκες από τον χώρο του θεάματος που διαπρέπουν στην τέχνη. (Οι γυναίκες ως γνωστόν σήμερα μόνο στον χώρο του θεάματος διαπρέπουν αλλά ας είναι)… Με τον τελευταία διαδεδομένο τρόπο εκτύπωσης τεσσάρων διαφορετικών εξώφυλλων για τα ειδικά ξεχωριστά τεύχη, το περιοδικό αφιέρωσε το εξώφυλλο σε τέσσερις ξεχωριστές νεαρές υπάρξεις: Lauren Conrad, Megan Fox, Amanda Seyfried και Gabourey Sidibe. Η τελευταία είναι πολύ διαφορετική από τις άλλες τρεις. Είναι υπέρβαρη, πολύ μαύρη και απέχει πολύ από τα δυτικά πρότυπα ομορφιάς. Είναι όμως εξαιρετική ηθοποιός. Πέρσι ήταν υποψήφια για Όσκαρ Α γυναικείου ρόλου για την απίστευτη ερμηνεία της στην ταινία "Precious". Όλα μιλάνε για αυτήν με τα καλύτερα λόγια. Αλλά δεν είναι η Megan Fox. Και το περιοδικό, για να τιμήσει την διαφορετικότητα, της «μεγαλύτερες» γυναίκες (λέγε με πιο χοντρές), τις μαύρες και τις ιδιαίτερες αφιέρωσε το ένα εξώφυλλο στην Gabourey προσαρμόζοντας την όσο μπορούσε στα δυτικά δεδομένα: Την «έκοψε» λιγάκι με το Photoshop, κάνοντας την να φαίνεται πιο λεπτή. Της ξάνοιξε επίσης αρκετά το χρώμα κάνοντας την λιγάκι λευκότερη. Και η δική της φωτογραφία στο εξώφυλλο δείχνει μόνο το πάνω μέρος του σώματος της. Μπούστο. Ενώ οι άλλες τρεις με τις σωστές αναλογίες, εμφανίζονται ολόκληρες στις φωτογραφίες αναδεικνύοντας ακριβώς τα πρότυπα ομορφιάς.



Ούτος η άλλως τίποτα από ότι έχει το περιοδικό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η σύγχρονη γυναίκα, εγώ, εσύ, αυτές που ζούμε ανάμεσα μας, με τον καθημερινό μόχθο και τις δυσκολίες της ζωής, απέχουμε πολύ από τα «πρότυπα» και τα εξώφυλλα. Χρόνια αγώνων και χειραφέτησης και δυσκολιών στην ζωή (ας ρωτήσουμε όλοι την γιαγιά και την μάνα μας) για να ντρεπόμαστε καν να λέμε πως είμαστε φεμινίστρίες λες και πρόκειται για βρισιά να μιλάμε για τα αυτονόητα.

Δευτέρα, 6 Σεπτεμβρίου 2010

Δρόμοι παλιοί - Για την φίλη μου την Α...

Δρόμοι παλιοί. Που αγάπησες. Παλιά εκεί. Πριν γίνεις όλα αυτά που δεν θέλησες ποτέ σου. Και σύζυγος και υπάλληλος και νύφη κάποιας και συμπεθέρα αλλουνού-ευτυχώς ακόμα όχι η μητέρα κάποιου άλλου.

Τους βλέπεις τώρα μέσα από τζάμια θολά, ενός μικρού και ταλαιπωρημένου αυτοκινήτου. Στις έξι η ώρα που έχεις σχολάσει απ’ την δουλειά, μέσα στην θύελλα μίας θάλασσας αυτοκινήτων. Κυνηγημένη από τον ίσκιο σου, με το μυαλό ακόμα δοσμένο στην δουλειά. Εσύ που το μόνο που ήθελες ήταν ένα βιβλίο και μια μικρή πορτοκαλιά, ένα γαλάζιο καλοκαίρι και μία ξύλινη καρέκλα.

Δρόμοι παλιοί που αγάπησες, πεζοδρόμια για περπάτημα, με φούστες μακρινές και ανέμελες, με βιβλία παραμάσχαλα, με μαλλιά σγουρά και ατίθασα, μακριά από εμάς τα ταγιέρ και τα κομμωτήρια, απελθέτω από εμέ το ποτήριον τούτον. Δρόμοι παλιοί που αγάπησες, με φίλους καρδιακούς, αγόρια άφυλα, καφέδες και φτηνό κρασί στα πεζοδρόμια. Δρόμοι παλιοί που αγάπησες να τρέχεις με έρωτες μεθυσμένους, με αγάπες της προβληματικής, με αγάπες που ακόμα ταράζουν τον ύπνο σου. Δρόμοι παλιοί και λόγια κοινότυπα, που για σένα εσήμαιναν τα πάντα, μεσάνυχτα στους δρόμους της Λευκωσίας, αμπελοφιλοσοφίες στην παλιά γειτονιά, θυμοί και καμώματα, νάζια και έρωτες, κουβέντες και σχόλια, πολιτικοί δρόμοι, παλιοί που αγάπησες, δρόμοι παλιοί που αγάπησες, αγάπησες πολύ…



Δρόμοι παλιοί που αγάπησες στο δρόμο το καθαριστήριο, μία φούστα, τρία πουκάμισα. Το κασμιρένιο παντελόνι του. Δρόμοι παλιοί που αγάπησες στο δρόμο για το κομμωτήριο. Βαμμένα από ντροπή τα καστανά μαλλιά σου, κόκκινα, να τα τραβά με θυμό η κομμώτρια να σε τιμωρεί. Δρόμοι παλιοί που αγάπησες, δρόμοι για το μπακάλικο. Ο άρτος ημών ο επιούσιος, με τυρί γαλλικό και καπνιστό χαμ Μοζαμβίκης. Δρόμοι παλιοί που αγάπησες στο δρόμο για το σπίτι σου. Δεν έχει αυλή και λεμονιές όπως το ονειρεύτηκες. Δρόμοι παλιοί στο μέση το σπίτι σου, ένα φτηνό διαμέρισμα, ένα ντιβάνι στο πάτωμα, μία μικρή και κουρασμένη η κουζίνα σου. Δρόμοι παλιοί να τους κοιτάς απ’ τα παράθυρα, σκοτεινιασμένη η κρεβατοκάμαρα. Δρόμοι παλιοί, να τους κοιτάς από την τηλεόραση, απολαμβάνοντας μαραζωμένη με δάκρυα το λιτό δείπνο σου . Παρέα σου το δελτίο ειδήσεων-εκείνος πάλι θα μείνει αργά στη δουλειά. Δρόμοι παλιοί, μακριά στην τηλεόραση. Κι εσύ να αγναντεύεις αχόρταγα. Τα κλειστά βιβλία σου, τα δετά τετράδια, η πλάνη ιδέα της θάλασσας σειρήνες που σε τυλίγουν. Δρόμοι παλιοί, που δεν διάλεξες. Που δεν επέλεξες να περπατήσεις, που δεν θα πάρεις ποτέ. Που όσο κι αν τους αγάπησες, θα μείνουν πάντα μακριά να τους αγναντεύεις. Τα κλειστά πατζούρια σου, οι ξανθές κουρτίνες, κλείνεις μπροστά στα μάτια σου τη ζωή που απλώνεται στον ορίζοντα. Αύριο μια νέα μέρα ξημερώνει για τους άλλους. Ο ήλιος θα ανατείλει ξανά αλλά δεν είναι για να ζεστάνει εσένα. Εσύ σαν χάντρα κυλάς και πέφτεις στο κομπολόι της δημιουργίας, σε κράτησε στα δάκτυλα του πέτρα πολύτιμη για λίγα λεπτά ο θεός και σε άφησε αργότερα αργότερα να πέφτεις. Δρόμοι παλιοί που αγάπησες, θα κλείσω την κουρτίνα, αυλαία. Καληνύχτα.