Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Εκόλλησα καπιταλισμόν!



Θέλω εξοχικό. Στον Πρωταρά! Άμεσα. Τωρά. Γρήγορα.

Θέλω μεγάλο σπίτι. Με κήπους. Με γρασίδια. Με δέντρα.

Πισίνα. Στο μεγάλο το σπίτι. Με τα δέντρα.

Θέλω αυτοκίνητο. Καινούργιο. Που να μπορώ να μιλώ με μπουτούθ.

Θέλω νταντά. Να μας βοηθά με τα μωρά. Να μπορώ να κοιμούμαι το απόγευμα. Να τους παίζει.

Θέλω να πάω ένα ταξίδι. Με τα μωρά, τον άντρα μου. Και την νταντά. Δεκαπέντε μέρες σε υπερπολυτελές ρεσόρτ! Η νταντά να κρατά τα μωρά να μπω επιτέλους φέτος στην θάλασσα.



Τσίζους! Επικαλούμαι ακόμα και τα Θεία!

ΕΚΟΛΛΗΣΑ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΝ!!

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Αποχωρισμός…




Κοιτάζω την οθόνη του υπολογιστή με βλέμμα θα ήθελα κενό. Κοιτάζω το γραφείο μου. Κοιτάζω τον αγαπημένο γκρινιάρη συνάδελφο με τον οποίο μοιράζομαι το γραφείο τα τελευταία πέντε χρόνια. Κοιτάζω την δουλειά που μαζεύεται, κοιτάζω έξω από το παράθυρο την θέα που βλέπω τόσα χρόνια και μένει αναλλοίωτη. Το μόνο που σκέφτομαι είναι τα παιδάκια μου. Είναι καλά τώρα? Τους λείπω? Έχουν καταλάβει πως είμαι τα πρωινά μακριά τους? Θα έχει επιπτώσεις αυτή η απουσία μου στην σχέση μας, στην ανάπτυξη τους, στον τρόπο που θέλω να μεγαλώσουν? Θα έπρεπε να βρίσκομαι αυτή την στιγμή εκεί?


Νοιώθω πολύ δύσκολα που αναγκάστηκα βίαια νοιώθω να βγω έξω από το σπίτι και μακριά από τα μωράκια που με έχουν αυτή τη στιγμή τόση πολύ ανάγκη, για να δουλέψω. Νοιώθω πως ζω έναν δεύτερο αποχωρισμό, όπως τότε που τα είχα γεννήσει. Είναι οι δύσκολες οι επιλογές που καλείσαι να πάρεις, ειδικότερα αν δεν έχεις άλλες επιλογές. Ευλογημένο Κυπριακό κράτος που τηρείς το ελάχιστό από τις δεσμεύσεις σου απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που διαθέτεις τον ελάχιστό δυνατό χρόνο για παραμονή της μητέρας με το παιδί της, ειδικότερα στους πρώτους κρίσιμους μήνες της ζωής του, που δεν διαθέτεις την υποδομή τουλάχιστον φροντίδας βρεφών, βρεφοκομεία, νοσοκομεία για την φροντίδα των μωρών αφού η μητέρα αναγκάζεται να βγει στον κόσμο να δουλέψεις. Σκληρό και απάνθρωπο απέναντι στα βρέφη πρωτίστως και στις μητέρες γενικά. Τι καλά που η υπουργός εργασίας είναι και γυναίκα –ακούς κυρία Σωτηρούλα μου?? Ευτυχώς εγώ συγκαταλέγομαι ανάμεσα στους τυχερούς που έχουν μια δυνατή μάνα στο πλευρό τους που ανάλαβε τα παιδάκια τα πρωινά μαζί με τον πατέρα μου, εργάζομαι ως το μεσημέρι και δεν δουλεύω τα απογεύματα και βράδια. Σίγουρα υπάρχουν και χειρότερα…

Αλλά τον βιώνω δύσκολα αυτόν τον αποχωρισμό. Μερικές φορές ο πόνος είναι σχεδόν σωματικός. Δεν περίμενα πως θα ένιωθα τόσο… κομμένη στα … τρία… Μου λείπουμε πολύ τα παιδάκια…

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Μπουρμπουλήθρες αγάπης…

Δεν το πιστεύω πως πάνε τρεις μήνες να γράψω στο μπλογκ! Δεν το πιστεύω πως έχω καν ώρα να γράψω στο μπλογκ! Αγαπητοί μου φίλοι, ο λόγος είναι προφανής! Πήγα πίσω δουλειά… Εξ αυτού και ο χρόνος να ασχοληθώ με κάτι άλλο πέραν των ζουζουνιών. Ξέρω, ξέρω… θα έπρεπε να ασχοληθώ περισσότερο με την δουλειά μου παρά με το δικτυακό μου ημερολόγιο! Αλλά είναι μόλις τρεις μέρες που βγήκα από το κουκούλι της απομόνωση που είχα κλιστεί ακριβώς πριν ένα χρόνο, αφού πέρασα ολόκληρη την εγκυμοσύνη στο σπίτι, μεγάλο μέρος της στο υπνοδωμάτιο, ξαπλωμένη στο κρεβάτι να διαβάζω βιβλία, να βλέπω το ταβάνι και να φιλοσοφώ… και μετά 18 ολόκληρες βδομάδες μαζί με τα διδυμάκια… να τα βλέπω και να μην μπορώ να πιστέψω στο θαύμα… ένας ολόκληρος χρόνος να είμαι εκτός… και τώρα νοιώθω απολύτως χαμένη… Με την δουλειά… με τον κόσμο… με το σύμπαν ολόκληρο… θα ήθελα να βρω λίγο χρόνο να γράψω πιο αναλυτικά για όλα αυτά… αλλά ξαφνικά τίποτε δεν μου φαίνεται τόσο σημαντικό όσο τα ζουζουνάκια… και η αγάπη τους… είναι απερίγραπτο το αίσθημα της αγάπης όταν κρατώ στην αγκαλιά μου τα παιδάκια… είναι απίστευτη η αγάπη που αναβλύζει… μερικές φορές νοιώθω πως η λατρεία μου για αυτά ξεχειλίζει, υλοποιείται, βγάζει μπουρμπουλήθρες γεμάτες αγάπη που σκάζουν στον ουρανό…



Όπως και να έχει… καλά να είμαστε να τα χαιρόμαστε… και τα παιδάκια μας και όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο… Ξύπνησα κιόλας σε ένα χειρότερο νοιώθω τόπο… back to reality, σε μια πραγματικότητα τουλάχιστον σκληρή… πολλά φιλιά σε όλους και καλή μας συνέχειας… σας στέλλω την αγάπη μου… ξεχειλίζει…

testing...

testing...