Dilemmas…

Τι είναι αυτό που σε κάνει να πάρεις την σωστή απόφαση? Τι είναι αυτό που σε καθοδηγεί να μην κάνεις λάθη? Είναι το ένστικτο ο βασικός οδηγός σου ή μήπως είναι τα πρακτικά δεδομένα? Μπορείς να κλίσεις τα μάτια και να κάνεις αυτό που νοιώθεις πως είναι σωστό ή πρέπει να βάλεις την λογική να πάρει τις αποφάσεις. Να πιστέψω στο ένστικτο μου? Να πιστέψω στην λογική μου? Είναι το ένστικτο το καμουφλάρισμα του αισθηματισμού μου? Είναι η λογική το καμουφλάρισμα των φόβων μου? Απάντησε μου σε παρακαλώ…

Κώστας ΜΌΝΤΗΣ

Κι εμείς αναποφάσιστο και αμφίρροπο
κατάρτι καϊκού σε τρικυμία
που λέει να δείξει αυτό το άστρο και μετανοιώνει
και δείχνει το άλλο και μετανοιώνει
και επανέρχεται στο πρώτο και το ξαναπαρατά
Και επανέρχεται στο δεύτερο και το ξαναπαρατά
κι "άραγε τα ενδιάμεσα?"
Κι "Όχι αυτά"
και τεντώνεται
να δίξει πέρα την κίνηση
και τεντώνεται να δείξει πέρα
απ' όσο του επιτρέπει η τρικυμία...

Κύπρια Ειδώλια
Λευκωσία 1980

Το κεμπάμ του Μεγαλέξανδρου… (Ισκεντερ κεμπαπ)

Εσφαλμένα θεωρείται ως άνωθεν… Πως πρόκειται δηλαδή για το αγαπημένο πιάτο του Μεγαλέξανδρου. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία σπεσιαλιτέ που ανακάλυψε ο Οσκεντέρ Ουστά, ένας μάστρος του Κεμπάμ από την Προύσα, ο οποίος ακόμα διαθέτει το εν λόγω μαγαζί στην πόλη του και το δουλεύουν τα παιδιά του.
Εμένα ωστόσο μου γεμίζει το μυαλό ο Μακεδόνας να κάθεται αγέρωχος και μόνος τσιμπώντας λιγάκι Ισκεντέρ πίνοντας κρασί και αναλογιζόμενος την μοναξιά. Κι επειδή σήμερα νοιώθω κι εγώ λιγάκι μόνη… θα συνεχίσω να μαγειρεύω μέχρι να μου περάσει…
Σήμερα μαγειρεύουμε Ισκεντέρ για έξι άτομα επειδή θα καλέσουμε και τέσσερεις φίλους.
Πήραμε από χτες 1.5 κιλό αρνί το οποίο κόψαμε σε λεπτές λωρίδες και το μαρινάραμε όλη τη νύχτα στο χυμό τριών μεγάλων κρεμμυδιών τα οποία πολτοποιήσαμε στο μούλτι. Προσθέσαμε 4-5 κουταλιές ελαιόλαδο, αλάτι, μπάχαρι και μαύρο πιπέρι. Αφήνουμε για τουλάχιστον 12 ώρες. Ο χυμός του κρεμμυδιού θα μας μαλακώσει το αρνί.
Σήμερα θα ψήσουμε το αρνί στην λαμαρίνα του φούρνου. Θα στραγγίξουμε λίγο από το ζουμί της μαινάδας και θα το προσθέσουμε ανάλογα να μην μας καεί το φαί. Θα το ψήσουμε μισή ώρα σε μέτρια θερμοκρασία (στους 170) προσέχοντας να μας μείνει μαλακό.
Παράλληλα θα φτιάξουμε σάλτσα τομάτα. Θα πάρουμε είτε 2 κουτάκια τοματάκια ψιλοκομμένα, είτε 5-6 τομάτες φρέσκιες. Οπωσδήποτε 2 σκελίδες σκόρδο. Καυτερή πιπερίτσα προαιρετικά. Αλάτι και πιπέρι. Και λίγη ζάχαρη. Θα ψήσουμε τις τομάτες τριμμένες μαζί με ελαιόλαδο να γίνει μία σάλτσα ωραία και πηκτή.
Θα χρειαστούμε επίσης 1- 2 κεσέδες γιαούρτι και αραβικές πίτες για το σερβίρισμα που γίνετε ως ακολούθως:
Θα κόψουμε τις πίτες στα τέσσερα και θα τις ψήσουμε. Θα τις απλώσουμε σε μία μεγάλη πιατέλα. Πάνω από τις πίτες βάζουμε το γιαούρτι. Προσθέτουμε το αρνί και από πάνω την σάλτσα τομάτας. Διακοσμούμε με φρέσκο δυόσμο.
Τι θα σερβίρουμε άλλο? Εγώ γενικά δεν κάνω πατάτες τηγανιτές διότι δεν αντέχω τις τηγανίλες… Θα κάνουμε μάλλον μία ωραία σαλάτα (τομάτα αγγούρι κρεμμύδι πιπεριές και κρεμμύδι) και διάφορα παραδοσιακά για αρχή (χούμους, τζατζίκι, σαλάτα εσμέ)… Γλυκό κιουνεφέ από συνταγή του Παρλιάρου… http://www.megatv.com/glykesalximies/page.asp?catid=15523&subid=2&pubrelid=1832726

Πιάσαμε Λαβράκι…

Όταν είμαι λυπημένη μαγειρεύω… Μου αρέσει επίσης να διαβάζω βιβλία που έχουν ερωτική σχέση με την μαγειρική. Το τελευταίο μαγειρο-ερωτικό βιβλίο που διάβασα ήταν το «Ο τελευταίος κινέζος σεφ» της Νικόλ Μόουνς που αναφέρεται σε μία χήρα αμερικανίδα που πάει στο Πεκίνο για να διερευνήσει μία αγωγή περί πατρότητας που κατέθεσαν ενάντια στο νεκρό άντρα της και εκεί μαγεύεται από τον κινέζο σεφ Σαμ Λιανγκ που την μυεί στην κινέζικη μαγειρική, στην φιλία και στην αγάπη… Διαβάστε το…

Σήμερα μαγείρεψα λαβράκι στο φούρνο με μυρωδικά. Πήρα ένα μεγάλο λαβράκι 1.5 κιλά, το έπλυνα καλά, το στέγνωσα και το έβαλα στην πάντα να περιμένει. Έκανα μια πάστα με 5 κουταλιές ελαιόλαδο, τον χυμό ενός λεμονιού, την φλούδα του λεμονιού τριμμένη στο ψιλό του τρίφτη, 1 κουταλιά θυμάρι, 1 κουταλάκι και κάτι χοντρό φυσικό θαλασσινό αλάτι που αγόρασα στην Κω, φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Έκοψα επίσης ένα μεγάλο λεμόνι σε ροδέλες. Άλειψα με τα χέρια μου το λαβράκι με την πάστα, μέσα και έξω. Άνοιξα ένα μεγάλο κομμάτι ασημόχαρτο και άπλωσα από πάνω του χαρτί ψησίματος. Έβαλα στο χαρτί 3 ροδέλες λεμόνι, άπλωσα το λαβράκι πάνω τους. Έβαλα μέσα στην κοιλιά του ψαριού ροδέλες λεμόνι καθώς και πάνω στην πλάτη του. Περιέλουσα με το μείγμα της πάστας που έμεινε και έκλεισα το πακέτο. Το έψησα σε προθερμασμένο φούρνο για 45 λεπτά. Στους 200 βαθμούς. Το φάγαμε με σαλάτα κραμπί-τομάτα λεμόνι… Ήταν πολύ εύγεστο, ελαφρύ και αρωματικό.

Για επιδόρπιο φάγαμε σύκα ποσαρισμένα σε κουμανταρία και κανέλα για 3 ώρες. Έβαλα και 1.5 κουταλιά καστανή ζάχαρη. Τα έβαλα στο τηγάνι με την μαρίναρα τους για κανένα 20λεπτο να ζεσταθούν καλά και να καραμελώσει λιγάκι το κρασί. Σερβίραμε με παγωτό βανίλια Ηράκλης.

Με βλέπω στην κουζίνα όλη την βδομάδα… Φτάνει να μην ρίχνω δάκρυα στο φαγητό σαν την Τίτα (βλέπε Σαν νερό για ζεστή σοκολάτα της Λάουρα Εσκιβέλ) και να δηλητηριάζω τον κόσμο…

Elections...

Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι…

"Για τη ζωή"

Η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Όπως, να πούμε, κάνει ο σκίουρος
Δίχως απ' όξω ή από πέρα να προσμένεις τίποτα

Δε θα'χεις άλλο πάρεξ μοναχά να ζεις.

Ναζιμ Χικμέτ

The good old days…

Χτες είδα ένα φίλο που είχα να δω από καιρό… Δηλαδή θα έχουν περάσει και 7 χρόνια. Η τελευταία φορά που τον είδαμε ήταν όταν είχε έρθει πανικόβλητος στο σπίτι μου να με ρωτήσει γιατί η γυναίκα της ζωής τους, και καλύτερη μου φίλη, τον άφησε στα κρύα του λουτρού για έναν άλλο άντρα.

Καημένε μου φίλε. Με αναγκάσατε να πάρω θέση τότε και δυστυχώς στάθηκα στο πλευρό της φίλης μου, όσο κι αν στο βάθος δεν ήμουν σίγουρη για το πιο ήταν το σωστό. Επτά χρόνια μετά, όλοι μας μεγάλοι και αλλιώτικοι, παντρεύτηκες, έκαμες ένα παιδάκι, φαίνεσαι ευτυχισμένος!

Αλλά γιατί η νέα σου σύζυγος μου θυμίζει τόσο τη φίλη μου? Γιατί δεν με ρώτησες τι κάνει εκείνη?