Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Blogging: Τα υπέρ και τα κατά…

Ευχαριστώ κι εγώ την Ποστμπάπυλον που μου έκανε την πάσα και γράφω κι εγώ τα δικά μου που μάλλον μοιάζουν με των άλλων…
Τα υπέρ…
1. Μου αρέσει που έχω ένα χώρο ελεύθερο να εκφράζω τις σκέψεις μου. Ανώνυμα και απλά. Να γράφω τους προβληματισμούς μου και να λέω αυτά που με απασχολούν… Μου αρέσει που κάποιος άλλος είναι εκεί και ακούει και κουνά το κεφάλι και λέει «έτσι θα το σκεφτόμουν κι εγώ» ή πάλε, «Τι λαλεί τούτη?»

2. Είναι πολύ θετική η ανταλλαγή σχολίων και μηνυμάτων για κάτι που είτε έγραψα εγώ είτε έγραψε κάποιος άλλος. Στην Μπλογκόσφαιρα βρήκα ανθρώπους με τους οποίους μοιράζομαι παρόμοιες θέσεις και εμπειρίες. Μαθαίνω πράματα. Ακούω θέματα που δεν είχα σκεφτεί. Σε κάποιο βαθμό αυτό έχει αντικαταστήσει πολλούς φίλους που έχουν πνιγεί μέσα στην καθημερινότητα και με έχουν νοητικά «εγκαταλείψει».

3. Ποσκολιούμαι. Είναι ένα ωραίο καφενείο και επειδή αυτό τον καιρό έχω πολύ ελεύθερο χρόνο μου αρέσει να μπαίνω να δω τι κάνουν οι διαδικτιακοί μου φίλοι. Να κόψουμε τις κουβέντες μας και να γελάσουμε.

4. Υπάρχουν και άλλοι εκεί έξω που είναι σαν εμένα. Οι σκέψεις μου, οι απόψεις μου, είναι κομμάτι ενός ευρύτερου συνόλου. Λες και μπορούμε να αλλάξουμε κάτι.

5. Η δυνατότητα κινητοποίησης. Είσαι ένας μπλόγκερ και μπορείς να συμμετάσχεις σε μια εκστρατεία να αλλάξεις όντως κάτι.



Τα κατά…

1. Με νευριάζει που υπάρχουν όλοι αυτοί που έχουν τα μπλογκς ως αφετηρία για να εκφράσουν τα ρατσιστικά, δηλητηριώδη πολιτικά και χολωμένα του σχέδια. Η ασυδοσία που υπάρχει είναι επικίνδυνη. Με ενοχλεί που κρύβονται.

2. Με ενοχλεί που εγώ μπορεί να βγάλω σε ένα ποστ τα σώψυχα μου και να έρθει ένας άσχετος που δεν με ξέρει και δεν αντιλαμβάνεται να μου κάνει «εκ των έξω» κριτική. Τι λες γιέ μου? Μερικές φορές ξεχνάς πως όλα όσα γράφεις είναι στην διάθεση όλων να πουν το μακρύ τους και το κοντό τους.

3. Η πιθανότητα κάποιος μπλόγκερ να είναι γνωστός μου, άτομο που δουλέψαμε μαζί, τσακωθήκαμε, αντιπαθιόμαστε. Και τώρα που το υποψιάζομαι είπα ήδη πολλά πράματα που δεν θα ήθελα να ξέρει για μένα.

4. Ο χρόνος που σπαταλάς. Η ανάγκη να σχολιάσεις άλλους για να δόσεις το παρόν σου. Η ανάγκη να κάνεις σχόλια σε αυτούς που έκαναν σχόλια σε σένα…

5. Το γεγονός ότι μερικές φορές δεν έχεις κάτι να γράψεις και πρέπει να το κάνεις…

Λοιπόν, στέλλω την πάσα στην Ρίτσα, το Σκουλουκούιν, στην Daisy Crazy, στην Aurora και Korina, στην moonlight και στην Αχάπαρη. Θέλω πολύ να δω τι θα πέιτε…

4 σχόλια:

postbabylon είπε...

aresen mou h paromoiwsh me kafeneio!

μαχαιρης είπε...

Ποιος λεει οτι εισαι υποχρεωμενος να γραψεις κατι, αμα δεν θελεις;;;
Αμα δεν εχεις να πεις κατι;;;
Ποιος βαζει κανονες σαν κι αυτους;;;

ρίτσα είπε...

συμφωνώ πάλι με όλα τα συν! τα πλην δεν τα πολυσκέφτομαι μπορώ να πω

DaisyCrazy είπε...

Ελένη μου πολλές φορές έχω γράψει τα θετικά του μπλογκιν' γιατί το αγαπώ. Τα κατά είναι δύσκολο να τα βρω αλλά αφού με προσκαλείς θα προσπαθήσω :)
Καλημέρα